شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید

دو بیت آمده در تمام گزینه‌ها، با یکدیگر قرابت مفهومی ندارند، مگر ........

کنون نیک و بدت یکسان شد این‌جا همه دشواریت آسان شد این‌جاعشق با دشوار ورزیدن خوش است چون خلیل از شعله، گل چیدن خوش است

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخوریک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند

غلام همّت رندان و پاک‌بازانم که از محبّتِ با دوست، دشمن خویش‌انددشمن دانا که غم جان بود بهتر از آن دوست که نادان بود

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخوردر بیابان طلب گرچه ز هر سو خطری است می‌رود حافظِ بی‌دل به تولّای تو خوش

معنی و مفهوم کدام بیت با سایر ابیات متفاوت است؟

در بـیـابـان گر به شوق کعبه، خواهی زد قدم سـرزنـش‌هـا گـر کـنـد خـار مـغـیلان غم مخور

مـغـیـلان پـای نـازک طینتان را در حنا دارد چه غم دارد ز خار آن کس که آتش زیر پا دارد

گر هوای کعبه داری در ره، ای عاشق، چو ما زاد راهـت خـون دل کـن، وز مغیلان غم مخور

مـا بـه سـودای تـو خـواری جـهـانـی بکشیم حـاجـیـان را چـه غـم از خـار مـغـیـلان بـاشـد

در عبارت زیر، جمله‌های دوم و جمله‌ی پایانی به ترتیب، چند جزئی (چندبخشی) است؟

«مهم‌ترین آموزش غیرمستقیم حافظ این است که به ما شیوه‌ی درست نگاه کردن به زندگی را میآموزد، نه این‌که به ما چند رهنمود و پند تحویل دهد.»

سه جزئی با مفعول - چهار جزئی با مفعول و متمّم

سه جزئی با مفعول - سه جزئی با مفعول

سه جزئی با مسند - دو جزئی با فعل ناگذر

چهار جزئی با مفعول و متمّم - چهار جزئی با مفعول و متمّم

در کدام ابیات «هجو» و «لعن» آشکارتر است؟

چرا قدر مردم ندانی ولیکن / تو مردم نه‌ای قدر مردم چه دانی

خرابی عالم ز تو هست پیدا / مباد آن‌که اندر جهان تو بمانی

ملکا مملکت به کام تو باد / ملک هم نام تو به نام تو باد

ساحت آسمان زمین تو گشت / خواجهٔ اختران غلام تو باد

چون تو را روزگار داد به داد / تو چرا داد خویش نستانی

تا توانی به گرد شادی گرد / کایدت گاه آن‌که نتوانی

ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم / کاندر طلب راتب هر روز بمانی

گر بی‌خردان قیمت این ملک ندانند / ای عقل خجل نیستم از تو که تو دانی

«ای دل غمدیده، حالت به شود، دل بد مکن / وین سر شوریده، باز آید به سامان، غم مخور

دور گردون، گر دو روزی بر مراد ما نرفت / دائماً یکسان نباشد حال دوران، غم مخور

هان مشو نومید! چون واقف نه ای از سرّ غیب / باشد اندر پرده، ‌بازی‌های پنهان، غم مخور

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند / چو تو را نوح است کشتیبان، ز توفان، غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه، خواهی زد قدم / سرزنش‌ها گر کند، خار مغیلان، غم مخور»

در کدام گزینه رابطه‌ی واژه‌های داخل پرانتز مشابه رابطه‌ی واژه‌های «تهی و سرشار» است؟

باشد اندر پرده، بازی‌های پنهان، غم مخور (پرده و پنهان)

وین سر شوریده، بازآید به سامان، غم مخور (شوریده و سامان)

هان مشو نومید! چون واقف نه ای از سرّ غیب (واقف و غیب)

ای دل، ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند (فنا و بنیاد)

شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید | آزمون شماره 13968