شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 8313

تو ایران را جوان سازی، وطن را گلستان سازی؟/ به فرّ خود عیان سازی بسی راز نهانی را

آن‌که بوده وطنش دیدۀ حافظ، یا رب/به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

مادر توست این وطن که در طلبش خصم/ نار تطاول به خاندان تو افکند

از خون جوانان وطن لاله دمیده/ از ماتم سرو قدشان سرو خمیده

شاعرانی همچون ادیب الممالک فراهانی و بهار به قالب‌هایی همچون قصیده و مثنوی توجه بیشتری داشتند.

شاعرانی همچون میرزادۀ عشقی، نوآوری‌هایی در عرصۀ تخیل پدید آوردند.

گروهی که به زبان مردم کوچه بازار شعر می‌سرودند و به سرودن ترانه و پایبندی به موسیقی و عروض، التزام و رغبت داستند.

شاعرانی که به زبان مردم عادی شعر می‌گفتند، شعر را وسیله‌ای برای بیان مقاصد خود می‌دانستند.

قصيده- مستزاد- ترانه

مستزاد- غزل۔ تصنیف

چهارپاره- ترانه- مثنوی 

مستزاد- ترانه- چهارپاره

گفت بیفایده است چون و چرا/ حکم قانون ندارد استثنا 

مگذار این وطن ز دست شود/ وين نژاد قدیم پست شود

در محیط طوفانزای ماهرانه در جنگ است/ ناخدای استبداد با خدای آزادی 

 نعمت دنیا و دنیا نزد حق بیگانه است/ هیچ عاقل مهر ورزد با چنین بیگانهای؟