شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18073

تن مرا ز بلا آتشی برافروزند / دلم برآرند از بر، بر او کباب کنند

رخم ز چشمم هم‌چهره‌ی تذرو شود / چو تیره شب را هم‌گونه‌ی غراب کنند

تنم به تیغ قضا طعمه‌ی هژبر نهند / دلم به تیر عنا مسته‌ی عقاب کنند

بر این حصار ز دیوانگی چنان شده‌ام / که اختران همه دیوم همی خطاب کنند

به تلخ‌رو مکن اظهار تنگ‌دستی خویش / که از تپانچه بحرست روی مرجان سرخ (تپانچه: سیلی)

جان‌سوزتر ز آتش قهر است لطف عشق / اشک کباب از رخ خندان آتش است

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد / کشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

بهشت دل‌گشای من دل‌شب‌هاست می‌ترسم / که گیرد چرخ کم فرصت ز دستم دامن شب را