شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 9930

به طرّه کرده تعبیه هزار طبله غالیه / به مژّه بسته عاریه برنده ذوالفقارها

فریاد که در رهگذر آدم خاکی / بس دانه فشاندند و بسی دام کشیدند

به سرّ عشق کجا پی برند اهل خرد / مگر کنند فراموش آن‌چه دانستند

اختیارم نیست چون گرداب در سرگشتگی / نبض موجم در تپیدن بی‌قرار افتاده‌ام

 شاهد زیبای آزادی خدایا پس کجاست / مقدم او را به جانبازی اگر پذرفته‌ام

باز گویم این سخن را گرچه گفتم بارها / می‌نهند این خائنین بر دوش ملت بارها

در قرن علم و عهد طلایی ز روی جهل / ما در خیال مس شدن کیمیا هنوز

به گرد بلبل روحم قرار چون گیرد / میان خار چو گلزار جان بود وطنم

هم این که دید شه از تخت گشت افکنده / هزار مرتبه مشروطه‌تر شد از بنده

عابدین گفتش نظر کن بر زمین / جای‌های پای‌های خود ببین

با شه ایران ز آزادی سخن گفتن خطاست / کار ایران با خداست

به تازه اول صبح است و آفتاب به ناز / فکنده در بن اشجار سایه‌های دراز

شنیده‌ام چو سلیمان به تخت داد نشست       خرَد به درگهَش اِستاد و چشم فتنه بخفت

در پایش اوفتادم و اصلاً ثمر نداشت          تا خون من نریخت ز من دست برنداشت

نهفتمش به ته قلب‌، قلب من بشکافت        نهادمش به سر چشم‌، دیده‌ام بخلید

خبر تازه دگر چیست در این گوشه کنار     یارو امروز چه می‌گفت میان بازار