شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17454

دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود/ تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود

رسم عاشق‌کشی و شیوۀ شهرآشوبی/ جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

گرچه می‌گفت که زارت بکشم می‌دیدم/ که نهانش نظری با من دلسوخته بود

کفر زلفش ره دین می‌زد و آن سنگین‌دل/ در پی‌اش مشعلی از چهره برافروخته بود

صدا چون بوی گل در جنبش آب/ به آرامی به هر سو پخش می گشت  

سینه‌ ام چون غنچه صد چاک است و جیبم پاره نیست/ چون کنم چون گل ندارم دست پیراهن دری

مرا در دل درخت مهربانی / به چه ماند به سرو بوستانی

صائب به مقامي نرسيديم ز سستي/ از خاک چو ني گرچه کمربسته دميديم