شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20359

 تو خود را از آن در چَه انداختی / که چَه را ز ره باز نشناختی
 

گفت اگر جام جم شکست تو را  / دیگری به از آنت بفرستمم
 

نمی‌دانم چه نفرینی گریبان‌گیر مجنون است / که وحشی می‌کند چشمانش آهوهای صحرا را
 

فریب خال گندمگون او خوردم ندانستم / که خواهد ساختن این نقطه پرگار عاشق را

مشو ناامید ار شود کار سخت / دل خود قوی کن به نیروی بخت

چو در موی سیاه آمد سپیدی/  پدید آمد نشان ناامیدی

به هر سختی‌ای تا بود جان به جای / نباید بریدن امید از خدای

چو یعقوبم ار دیده گردد سفید / نبرّم ز دیدار یوسف امید

دل ربودی و ندانی که به جان یار توام / می‌دهم جان به وفای تو کنون تا دانی       می‌دهم

زد علم آتشم از قد تو آخر چه شود / بنشینی و دمی آتش من بنشانی                  شود

از برای آن که تا نشناسد او را هر کسی / ماه مهرافزاش هر دم جلوه دیگر کند                   کند

تو را از لذّت دیدار هرگز کی خبر باشد / که میلت جمله با حور است و با لذّات جنّاتش       است