شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26312

شمع را دید ایستاده و شاهد نشسته و می ریخته و قدح شکسته. (حذف به قرینه)

قاضی همه شب شراب در سر و شباب در بر از تنعم نخفتی. (کاربرد تاریخی فعل)

چندین مدت چرا نگفتی منم تا شکر قدوم بزرگان را میان به خدمت ببستمی. (استفاده از «را» در معنای حرف اضافه)

لایق قدر من آن است که با زاغی به دیوار باغی بر خرامان همی‌رفتی. (کاربرد سجع در نثر)

دربارهای ایرانی‌تبار ادب‌دوست از بین رفت.

زبان شعر جز در سروده های خواجو و حافظ، بهبود یافت.

 صاحبان مذهب‌های مختلف عقاید خود را ابراز می کردند.

قالب قصیده از رونق افتاد.

«چه» در مصراع نخست صفت تعجبی است.

تلاش و کوشش در جهت حل مشکلات دیگران، مفهوم کلی ابیات است.

مصراع دوم بیت دوم به شیوۀ بلاغی آمده است.

در میان ابیات، آرایة مراعات نظیر وجود دارد.