شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه

در کدام بیت تشبیه وجود ندارد؟

مرغان نظرباز سبکْ‌سیر فروغی / از دامگه خاک بر افلاک پریدند

چون ابر به نوروز رخ لاله بشست / برخیز و به جام باده کن عزم درست

ای سخنت مهر زبان‌های ما / بوی تو جانداروی جان‌های ما

عقل شده شیفته روی تو / سلسله شیفتگان موی تو

در بیت کدام گزینه هر دو نوع تشبیه (فشرده و گسترده) وجود ندارد؟

چون صدف در دامن خود گوهر مقصود یافت / هر که گرد خویش دوری چند در گرداب زد

خود به‌خود چون غنچه وا شد عقده‌ها از کار من / تا در این بستان‌سرا دست و دلم از کار شد

خون دل شد در بساط سینه‌اش یاقوت و لعل / هر که زیر تیغ چون کهسار دست و پا نزد

بس که دل افسرده زین دریای پر نیرنگ شد / چون صدف هر قطرهٔ آبی که خوردم سنگ شد

اضافهٔ تشبیهی در کدام گزینه بیشتر است؟

عجب از دام غمش گر بجهد مرغ دلی / این همه میل که با دانهٔ خالش دارند

‌ گرچه ز شراب عشق مستم / عاشق‌تر از این کنم که هستم

گفت بودی با تو درخواهم کشیدن جام وصل / جرعه‌ای ناخورده شمشیر جفا برداشتی

شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق در بند است

بیشترین آرایهٔ «تشبیه» در کدام بیت مشهود است؟

تا لب جانان ز تنگی شکل انگشتر گرفت / پشتم از بار فراقش صورت چنبر گرفت

شد چو انگشتر دلم خالی ز مهر نیکوان / تا چو انگشتر نگین مهرش اندر برگرفت

صورت چنبر گرفت از بار هجرش پشت من / تا لب لعلش ز تنگی شکل انگشتر گرفت

طرّهٔ شبرنگ او وقت سحر ز آسیب باد / صد هزار انگشتری بشکست و باز از سر گرفت

در همه‌ی ابیات آرایه‌ی «تشبیه» وجود دارد، به‌جز ....... .

چشمم از پرتو خورشید رخت، گیرد آب/ رویت از آتش اندیشه‌ی دل یابد تاب

چشم مست تو که بر هر طرفی، می‌افتد/ بر من افتاد، ز مستی و مرا کرد، خراب

به تمنّای لب لعل تو گردد، بر کف/ آتشین‌جان رسانیده به لب، جام شراب

چون تو را شمع‌صفت، با همه کس رویی‌ هست/ من که پروانه‌ام ای شمع! ز من روی متاب

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12502