شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20662

چون بگشایم زسر مو شکن  (وقتی صاف و زلال شوم)

کیست کند با چو منی همسری  (کسی نمی‌تواند با من برابر شود)

بوسه زند بر سر و بر دوش من  (سبزه مرا مورد استقبال خود قرار می‌دهد)

کز همه شیرین‌سخنی گوش ماند  (دیگر به سخنان کسی توجه نمی‌کرد)

هر که دید آن عارض خورشیدوار / شد هلال‌آسا ز مهر او نزار

حسود جاه تو در پرده‌ی خجالت باد / چو عنکبوت که بر عیب خویش پرده‌تن است

خاموش محتشم که از این نظم گریه‌خیز / روی زمین به اشک جگرگون کباب شد

تو چون به نور خرد شمع گیتی افروزی / فروغ خویش ز همسایگان دریغ مدار