شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20040

به نزد آن‌ کت از عین عیان بیند نهان استی / به پیش آن کت از چشم نهان جوید عیان استی

یقین هرچند می‌جوید گمان هرچند می‌پوید / نه محصور یقین استی نه مقلوب‌ گمان استی

به چشم حق‌نگر گر ژرف بیند مرد دانشور / تو در هر قطره‌ای پنهان چو بحر بیکران استی

به خاصانت بپیوندد کلام نغز من چونان / که ره‌گم‌کرده را رهبر جرس زی ‌کاروان استی

«تو» در مصراع نخست مضافٌ‌الیه و در مصراع دوم «متمّم» است.

«همه» در هر دو مصراع صفت مبهم و «روا» در مصراع دوم مسند است.

«نقض» هسته گروه نهادیِ مصراع دوم است.

واژه «عهد» در هر دو مورد، یک نقش دستوری پذیرفته است.

خود آینه‌ای در دو جهان حسن تو را نیست / درگاه تجلّی به‌جز از دیده نظّار

چه مهر است آن نمی‌دانم که عالم هست در آتش / ز روی خویش بخشد نور هر دم چشم بینا را

ساکن نشود بحر دل مغربی از جوش / یا رب ز چه بادست که در جنبش و جوش است

روی تو عیان است ولیکن چه توان کرد / ادراک اگر می‌نکند دیده اعمی