شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11

در کدام گزینه به نام شاعری، که شعرش ویژگی‌های زیر را داراست، اشاره شده است؟

«او را به سبب سرودن غزل‌های خیال‌انگیز و به کار بردن مضمون‌های بدیع و گاه دور از ذهن می‌شناسیم. از ویژگی‌های عمده شعر وی، مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های رنگین است.»

چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را / که کس آهوی وحشی را از این خوشتر نمی‌گیرد

چراغ خویش برافروختم که دست کلیم / در این زمانه نهان زیر آستین کردند

نرسد هیچ‌کس ای جان به گرفتاری جامی / زین همه عاشق بیدل که گرفتار تو بینم

فکر صائب، نظرش دیده و دانسته که چیست / هرچه بر تخته تقدیر الهی رقم است

کدام گزینه دربارۀ اتفاقات ادبی و تاریخی قرن دهم نادرست است؟

سبک عراقی در نیمۀ دوم این قرن به اوج خود رسیده بود.

فرهنگ ایرانی در این دوره از فرهنگ هند همچنان تأثیر می‌پذیرفت و تبریز، مادر شهر فرهنگی بود.

زبان فارسی در هندوستان همه‌گیر و رسمی شد و تا زمان حاکمیت استعمار انگلیس زبان رسمی آن دیار بود.

مراکزی چون خراسان، آذربایجان و نواحی مرکزی ایران به کانون‌های مهمی برای شاعران و هنرمندان و دانشمندان تبدیل شد.

«خلاّق‌المعانی ثانی» لقب کیست؟

کمال‌الدّین اصفهانی

کلیم کاشانی

صائب تبریزی

جمال‌الدّین عبدالرزاق

«از شعرای نامدار سبک هندی که او را به سبب سرودن غزل‌های خیال‌انگیز و به‌کار بردن مضمون‌های بدیع و گاه دور از ذهن می‌شناسیم. از ویژگی‌های عمده‌ی شعر او، مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های رنگین، خیال‌انگیز و سرشار از ابهام و تخیل‌های رمزآمیز شاعرانه است.»

کلیم کاشانی

صائب تبریزی

بیدل دهلوی

وحشی بافقی