شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9474

لطف و عطا و احسان پیوسته از تو آید / جرم و خطا و عصیان از ما بود همیشه

 از تنگی دهانت یک ذره گفته باشد / هر ذره کاو به وصفت گویا بود همیشه

جای دل است کویت زان جا مران به جورش / بگذار تا دل من بر جا بود همیشه

تا شاهد جمالت مستور باشد از من / اشکم میان مردم رسوا بود همیشه

گاهی به کعبه می روم و گه به سوی دِیر                                                          دیوانه ام ز هر طرفم سنگ می زنند

این راه دور را ز سر شوق طی کند                                                                     با قامت خمیده و با پیکر نزار

شکسته پایی من بر فلک گران باشد                                                                   پیاده هر که رود بار کاروان باشد

راه سفر اگر همه ابروست تا جبین                                                         از ضعف چون هلال به یک ماه رفته ایم

عشقبازی کار بازی نیست ای دل سر بباز / زان که گوی عشق نتوان زد به چوگان هوس

مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری / عجب کاری برای مردم بیکار پیدا شد

اگرچه عشق بود کار مردم بیکار / به غیر عشق توجه به هیچ کار مکن

کار بیکاری است کار عاشقان / عشق او بیکار کی ماند مرا

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود / ز هر چه رنگ تعلّق پذیرد آزاد است

کشیدند در کوی دلدادگان / میان دل و کام دیوارها

حافظا ترک جهان گفتن طریق خوشدلی است / تا نپنداری که احوال جهان‌داران خوش است

ای دل به هرزه دانش و عمرت به باد رفت / صد مایه داشتی و نکردی کفایتی