شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 10341

پردهگشای فلک پرده‌دار/ پردگی پردهشناسان کار

هست انعام تو در برج مروّت اختر/ هست اکرام تو در درج فتوّت گوهر

چو رفت از نظرم دیده دوزم باز/ چو گفت هر سخنم گفته گویم ساز

جان به چه دل راه در این بحر کرد/ دل به چه گستاخی از این چشمه خورد

آن یار کزو خانه ما جای پری بود

چه طاعت کرده‌ام گویی که این پاداش می‌یابم

دل به دلبر می‌سپارد جان به جانان می‌فرستد

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

به سیمرغ مانم ز روی حقیقت / که از هیچ مخلوق همدم ندارم

اگر دانی چو مرغان در هوای دامگه داری / ز دام خود به صحرا افکنی، اول دل ما را

چرا بر خاک این منزل نگریم تا بگیرد گل / ولیکن با تو آهن‌دل دمم گیرا نمی‌باشد

دلی کز عشق گردد گرم افسردن نمی‌داند / چراغی را که این آتش بود مردم نمی‌داند