شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فارسی هشتم

آرايۀ ذکر شده در مقابل كدام بيت، نادرست است؟

گر از روي تو برگردم بخيل و ناجوانمردم روان از من تمنّا كن كه فرمانت روان باشد(نغمة حروف)

بیا تا برآریم دستی ز دل که نتوان برآورد فردا ز گل(جناس)

داغ عشق تو ز اندازة ما افزون است دستي از دور بر اين آتش سوزان داريم(كنايه)

همه آفريده است بالا و پست تويي آفرينندة هر چه هست(تشبيه)

کدام بیت با عبارت زیر، مناسبت معنایی دارد؟ «به قدر می‌گویم، بی‌موقع و بی‌حساب نمی‌گویم.»

گر راست سخن گویی و در بند بمانی به زان که دروغت دهد از بند رهایی

همی دور مانی ز رسم کهن به اندازه باید که رانی سخن

سعدیا، گرچه سخندان و مصالح‌گویی به عمل کار برآید، به سخن‌دانی نیست

سخن جان است و جان داروی جان است مگر چون جان عزیز از بهر آنست

در کدام گزینه واژه‌های مترادف وجود ندارد؟

باور و یقین

درنگ و تأمل

گفتار و کلام

خواندن و شنیدن

در همه بیت‌ها آرایه کنایه وجود دارد به‌جز ....... .

خارکش پیری با دلق درشت / پشته خار همی بُرد به پشت

درِ دولت به رُخم بگشادی / تاج عزت به سرم بنهادی

حد من نیست ثنایت گفتن / گوهر شکر عطایت سفتن

نوجوانی به جوانی مغرور / رَخش پندار همی راند ز دور

شعر زیر، با کدام بیت تناسب معنایی دورتری دارد؟

«ماه / روشنی‌اش را / در سراسر آسمان / می‌پراکند / و لکه‌های سیاهش را برای خود نگه می‌دارد.»

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است / با دوستان مروت، با دشمنان مدارا

ره رنج خود و آسایش خلق / به هنجار چوا ان مردان گرفتیم

گزیند هر که سود دیگران را بر زیان خویش / به اندک فرصتی «صائب» زیانش سود می‌گردد.

خود همی دانید من آسایش این خلق را / آن چنان جویم که بر راحت گُزید ستم عذاب

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فارسی هشتم | آزمون شماره 21719