شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30375

گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمن / که بدعهد از پشیمانی، پشیمان زود می‌گردد

نه عجب که قلب دشمن شکنی به زور هیجا(جنگ)/ تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی

به چین زلف چو شامت نمی‌رسد دستم/ نسیم زلف تو از مشک ناب می‌جویم

مارا سری است با تو که گر خلق روزگار/ دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

دل گرفته‌ی من همچو ابر بارانی / گشایشی مگر از گریه‌ی شبانه گرفت

تن ندادیم به آغوش زلیخای هوس / راضی از سلسله‌ی زلف به زنجیر شدیم

می‌ترسم از خرابی ایمان که می‌برد / محراب ابروی تو حضور نماز من

یک عمر پریشانی دلبسته به مویی است / تنها سر مویی ز سر موی تو دورم

الف _ ب _ ج _ د

د _ ب _ ج _ الف

ج _ ب _ الف _‌ د

ج _ د _ ب _ الف

بيا که رايت منصور پادشاه رسيد / نويد فتح و بشارت به مهر و ماه رسيد (تشخیص)

آب آتش مي‌رود زان لعل آتش‌فام او / مي‌برد آرامم از دل زلف بي‌آرام او (واج‌آرایی)

خاک پای و خط دستت گهر و مشک من‌اند / با چنین مشک و گهر عشق ز سر درگیرم (تشبیه)

به وحدت رستم از غرقاب وحشت / به رستم رسته گشت از چاه، بيژن (واژه‌آرایی)