شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 19768

 همه جامه‌ها کرده پیروزه‌رنگ/ دو چشم ابر خونین و رخ بادرنگ

هرآنگه که خشم آورد بخت شوم/ کند سنگ خارا به کردار موم

 گلوی خصم وی سنگین درای‌است/ چو مغناطیس از آن آهنربای‌است

 گرازان و بر گور نعره​‌زنان/ سمندش جهان و جهان را کنان

اوست یقین رهزن تو خون تو در گردن تو / دور شو از خیر و شرش دور شو از نیک و بدش

از دست او جان می‌برم تا افکنم در پای او / تا تو نپنداری که من از دست او جان می‌برم

ای پیک پی‌خجسته که داری نشان دوست / با ما مگو به‌جز سخن دل‌نشان دوست

ما را چه از آن قصه که گاو آمد و خر رفت / هین وقت لطیفست از آن عربده باز آ

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران

این دل حیران من واله و شیدای توست

طریق عشق جانان چیست در دریای خون رفتن

خدایا تو دانی که بر ما چه آمد