شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29508

الف- ب

ب- ج

ج- د

الف - د

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض / ور نه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود

از خزان برگ‌ رزان ریزان شد ای گل‌چهره خیز / یاد کن از برگ‌ریز عمر و می در جام ریز

دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریز / تو مرغ زیرکی از دام دیو و دد بگریز

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

شکرشکن است یا سخن‌گوی من است / عنبر ذقن است یا سمن بوی من است

ای محنت ار نه کوه شدی ساعتی برو / وی دولت ارنه باد شدی لحظه‌ای بپای

مطیع امر توام گر دلم بخواهی سوخت / اسیر حکم توام گر تنم بخواهی خست

گردون چه خواهد از من بیچاره ضعیف / گیتی چه خواهد از من درمانده گدا

بر دیده من خندی کاین‌جا ز چه می‌گرید / گریند بر آن دیده کاین‌جا نشود گریان

ولیکن تو بستان که صاحب خرد / از ارزان‌فروشان به رغبت خرد

من چو مویی و ز من تا به اجل یک سر موی / بر سر موی ز من دور چرایید همه؟

خاقانی و درد نهان، خون دل از ناخن روان / وز ناخن غم هر زمان، مجروح رخسار آمده

گنج عشق تو نهان شد در دل ویران ما / می‌زند زان شعله دایم آتشی در جان ما (تشبیه)

ای طبیب از ما گذر، درمان درد ما مجوی / تا کند جانان ما از لطف خود درمان ما (تضاد)

یوسف عهد خودی تو، ای صنم با این جمال / می‌رسد شاهی تو را بر دلبران، سلطان ما (تشخیص)

دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت: / نیست مثل آن صنوبر در همه بستان ما (تناسب)