شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

در کدام بیت نهاد و مسندِ یک جمله پس از فعل اسنادی آن جمله آمده است؟

شنیدن شد دلیل این قدر بی‌صرفه‌گویی‌ها / زبان هم لال می‌گردید اگر می‏‌‏بود کر گوشم

حدیث عشق سر کن ‏‌‏گر علاج غفلتم خواهی / که این افسانه آتش دارد و من پنبه درگوشم

به رنگ چنبر دف آن قدر از خود تهی ‏‌‏گشتم / که سعی غیر می‏‌‏بندد صدای خویش درگوشم

ز ساز هر دو عالم نغمه‌ی دلدار می‏‌‏جوشد / کدامین پنبه سیماب تو شد ای بی‌خبر گوشم

مفهوم کدام گزینه با بقیه متفاوت است؟

چون تو را میل و مرا از تو شکیبایی نیست / صبر خواهم که کنم لیک توانایی نیست

بر دل شیدا نَهَم داغ شکیبایی و صبر / سینه گر نتوانمت بر سینهٔ سیمین نهاد

گفتی که شکیبا شو تا نوبت وصل آید / تو پیش نظر وانگه امکان شکیبایی

کنون چنان که همی بایدت بکش، ای دوست / که عقل و صبر مرا دست اختیار بماند

کدام بیت از نظر املایی درست است؟

آشفتگان که آه به هم غرض می‌دهند / فارغ نیند یک نفس از رفت و روی هم

بحایم خموش‌اند و گویا بشر / زبان‌بسته بهتر که گویا به شر

چو کند اسرار و بد پیشه کند / خاک اندر چشم اندیشه کند

زدم تیشه یک روز بر تلّ خاک / به گوش آمدم ناله‌ای دردناک

معنای چند واژه درست است؟

(نوش: خوشگوار) (جبّار: مسلّط) (آخره‌: برآمدگی پشت پای اسب) (مُکاری: حیله‌گری) (زَبَر:‌ فوق) (نفخ: دم) (توش: سنگینی) (کرکس: پرنده‌ای از راسته‌ی شکاریان، دارای جثه‌ای نسبتاً درشت) (دد: جانور درّنده)

چهار

پنج

شش

هفت

در بررسی قلمرو ادبی دو بیت زیر، کدام گفته درست نیست؟

«هیچ دانی که آب دیده‌ی پیر / از دو چشم جوان چرا نچکد؟

برف بر بام سالخورده‌ی ماست / آب در خانه‌ی شما نچکد»

«برف» استعاره از موی سپید است.

«خانه» استعاره از چشم است.

برای سپید شدن موها در پیری، علتی تخیلی و شاعرانه ارائه شده است.

برای گریستن در پیری و سالخوردگی، علتی تخیلی و شاعرانه ارائه شده است.