شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 30266

دل آسوده‌ای داری مپرس از صبر و آرامم / نگین را در فلاخن می‌نهد بی‌تابی نامم

مرا از سینه صافی کین کس در دل نمی‌ماند / که طوطی می‌شود زنگار در آیینه پاکم

چنین ز شرم که گردید سرنگون جامم / که از نگین چو نم از جبهه می‌چکد نامم

در آغاز محبت دست و پا گم کرده‌ام صائب / نمی‌دانم کجا خواهد کشید آخر سرانجامم

در هر طرف ز خیل حوادث کمین‌گهی است / زان رو عنان‌‌گسسته دواند سوار عمر

عمر ضایع مکن که عمر گذشت / زرگری کن که کیمیا داری

بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار / روز فراق را که نهد در شمار عمر؟

ایام گل چو عمر به رفتن شتاب کرد / ساقی به دور باده گلگون شتاب کن

ابر چون گردد طرف با من که سیل اشک من                بحر  را مُهر خموشی بر لب از گرداب زد

گریه طوفان‌خیز گشت و از سرم برخاست دود          باری از من گریه کم سر زد که طوفان برنخاست

برگرفت از لب مرا مهر خموشی راز عشق                 ابر صائب، چون تواند کرد پنهان برق را

چندان گریستیم که هر کس که بر گذشت                  در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست