شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 7017

ز صورت پرستیدنت می‌هراسم U--U--U--U-

خواست پریدن چمن از چابکی -U--UU--UU-

ز باغت به‌جز بوی رنگی نبینم U--U--U--U--

گفتم خدایا رحمتی کآرام گیرد ساعتی --U---U---U---U-

شبی برنشست از فلک برگذشت/ به تمکین و جاه از ملک برگذشت

در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند/ آنچه استاد ازل گفت بگو می‌گویم

ای همه هستی ز تو پیدا شده / خاک ضعیف از تو توانا شده

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم/ کز کجا برگ گلی، مشک تر آورده برون

از من ای جان، روی پنهان می‌کنی

ای مسلمان من ز جان سیر آمدم

یک جهان بیکار، با کاری کجاست؟

دوستان گویند سعدی خیمه بر گلزار زن

جهانا مرا خیره مهمان چه خواهی؟

ندیدم کار دنیا را کناره

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی

ای گشته جهان و خوانده دفتر