شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 13398

دل که بیابان گرفت چشم ندارد به راه / سر که صراحی کشید گوش ندارد به پند

گویند عالمان که نکردی تو سجده‌ای / نزدیک اهل معرفت این خود فسانه بود

فصل گل ‌گر اشک گلگونت ز سر خواهد گذشت / گل به سر خواهی زدن از گلبن بستان عشق

روز محشر که سر از خاک لحد بردارند / هر کسی روی به سویی کند و من سویت

چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب / سروش عالم غیبم چه مژده‌ها داده است

حافظ سخن بگوی که بر صفحه جهان / این نقش ماند از قلمت  یادگار عمر

صد جام بنوشیدم صدگونه بجوشیدم / صد کاسه بریزیدم صد کوزه دراشکستم

یزدان هزار عذر بخواهد ز روی تو / فردا که هیچ عذر نباشد گناه را