شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 21405

مور - جاوِدان - درد - شُد

منزل - سبوی - سنگ - رحیم

دَدان - دوستدار - شانه - ساده

جَهان - میلیونی - سیم - شیر

می ده ای ساقی که می به درد عشق‌آمیز را / زنده کن در می‌پرستی سنّت پرویز را

قوم از شراب مست و ز منظور بی‌نصیب / من مست از او چنان‌که نخواهم شراب را

سعدی تو مرغ زیرکی خوبت به دام آورده‌ام / مشکل به دست آرد کسی مانند تو شهباز را

سعدی اگر عاشقی کنیّ و جوانی / عشق محمّد بس است و آل محمد

گه‌گهی آن شکرفشان سرکه‌فشان ز لب شدی / گرمْ جگر شدم ز تب سرکه‌فشان من کجا؟

آخر چه معنی آرم از آن آفتاب‌رو / کو بوی خود به صبحدم از من دریغ داشت

ماه منی و ماه را چرخ فدای تو دهد / گر به دیار دشمنان وقت زوال تو رسد

نطقم از آن گسست که همدم ندیده‌ام / دردم از آن فزود که درمان نیافتم

مثال ($U-U$)، دستور ($U--$)، شعرا ($-UU$)

نعمت ($--$)، رخسار ($U--$)، نشاط ($U-U$)

خورشید ($U--$)، پرواز ($-U-$)، تقلید ($--$)

هخامنشی ($-UU-U$)، متداول ($--UU$)، ایران ($--$) 

همی گفت این معما با قرینی

خورشید را حاجب تویی امّید را واجب تویی

آن مه تابندۀ فرخنده را

راهِ دراز است برانیم تیز