شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6946

تویی به حسن چو لیلی، ولیک هیچ شبی / انیس خاطر مجنون نمی‌شوی چه کنم؟

سیمرغ کوه قاف حقیقت کنون منم / کو عارفی که قول مرا ترجمان کند

سیلاب ظلم او در و دیوار می‌کند / خود رسم عدل نیست مگر در جهان برف

کس چو من از مزرع امید، حاصل بر نداشت / آرزو را کاشتم بسیار و غم برداشتم

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن                      من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

او را خود التفات نبودی به صید من                              من خویشتن اسیر کمد نظر شدم

تو خود به گوش نیاری حدیث زاری ما                           که بر تو کار نکردست درد کاری ما

گنج خود خواندی‌ام و رفتی و بگذاشتی‌ام                         ای عجب بعد تو با کیست نگهبانی من