شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 6757

ما عیب و نقص خویش و کمال و جمال غير / پنهان نموده‌‌ایم چو پیری پس خضاب 

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک / بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

عنقا شکار کس نشود دام بازچین/ کآنجا همیشه باد به دست است دام را

چون ماه که رخش حسن می‌‌تازد / صد غاشیه‌‌کش به دلبری هستش 

به چه امّید در این کوه ‌کنی خارا / چو تو کُشتست بسی کوهکن این شیرین

خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانی / ای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی

چو نورت تیرگی‌ها را منوّر کرد، خورشیدی / چو در دل پرورانیدی گلِ معنی، گلستانی

به چهره‌ها منگر، خاطر شکسته بسی است / عروس دهر چو شیرین و خلق فرهادند

پنج

چهار

هفت

شش