شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 3907

وجودم به تنگ آمد از جور تنگی

امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

وقتی درآبی تا میان دستی و پایی می‌زد‌م

هر ساعت از نو فتنه‌ای با بت‌پرستی می‌رود

پنهان نمی‌ماند که خون بر آستانم می‌رود «---»

وگر خشم گیرد ز کردار زشت «-U-»

در اقصای عالم بگشتم بسی «--U-»

نباید دل از دست مردم ربود «U--»

هنوز از دهن بوی شیر آیدش

چنین است رسم سرای درشت

نپندارم ای در خزان کشته جو

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج

خدایا به خواری مران از درم/ که صورت نبندد دری دیگرم

در این بود درویش شوریدهرنگ/که شیری درآمد شغالی به چنگ

نبینی که چون با هم آیند مور/ ز شیران جنگی برآرند شور

ندانم هیچ کس در عهد حسنت/ که با دل باشد الا بیبصارت

شش

هشت

چهار

چهارده