شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 177

 ادیب‌الممالک فراهانی۔ فرخی یزدی۔ ملک‌الشعرای بهار 

ملک‌الشعرای بهار- علامه دهخدا- فرّخی یزدی 

علامه دهخدا- ملک‌الشعرای بهار- قائم‌مقام فراهانی 

ملک‌الشعرای بهار - علامه دهخدا - ادیب‌الممالک فراهانی

وان که محتاج خلق شد، خوار است/ گرچه در علم، بوعلیسیناست (ابن يمين) 

ريشه‌ی نخل کهنسال از جوان افزون تر است/ بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را (وحشی بافقی)

تا مگر به دست آرم دامن وصالش را/ میدوم به پای سر در قفای آزادی (فرخی یزدی) 

ما ز آغاز و ز انجام جهان بیخبریم/ اول و آخر این کهنه کتاب افتاده است (کلیم کاشانی)

ملک‌الشّعرای بهار- سید اشرف‌الدین گیلانی

ملک‌الشعرای بهار- ادیب‌الممالک فراهانی

سید اشرف‌الدین گیلانی۔ ادیب‌الممالک فراهانی

سید اشرف‌الدین گیلانی۔ میرزادۀ عشقی

 ادامه دادن سبک و شیوۀ ادبی پیشینیان

رهایی بخشیدن شعر فارسی از تباهی و انحطاط اواخر دورۀ صفوی و دوره‌های بعد از آن

دعوت از ادیبان و فرهنگیان آشنا به شعر و ادب فارسی 

نظارت دربار بر شیوۂ سرایش اشعار و گسترش شعر مدحی

در طنز، هجو و هزل چیرهدست بود، در شعر وی اگرچه اندیشههای نوگرایانه وجود دارد، جایگاه خانوادگی و تفکرات شخصی او، مانع از آن میشود که در ردیف شاعران آزادیخواه مشروطه قرار گیرد. (ایرج میرزا) 

شعر او ساده و دور از پیچیدگی بود. وی مضامین وطندوستی و ستیز با نادانی را با آوازی زیبا و پرشور میخواند. (عشقی)

 از شاعران شاخص این دوره است که او را به سبب آزادیخواهی، به زندان انداختند. تحت تأثیر شاعران گذشته، به ویژه مسعود سعد و سعدی بود. (عارف قزوینی) 

توانست با شعرهای ساده و عامیانهاش در میان مردم جایگاه مناسبی پیدا کند. شعرهای او که به زبان ساده و طنز آمیز در راه مبارزه با استبداد و عشق به چاپ میرسید، در بیداری مردم بسیار مؤثر بود. (فرخی یزدی)