شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19993

درمانش مخلصان را دردش شکستگان را/  شادیش مصلحان را غم یادگار مارا 
 

 تو تمامی من نمی‌خواهم وجود/ وین نمی‌باید به انبازی مرا 
 

گر به ترک عالم فانی بگویی مرد وار/ عالم باقی و ذوق جاودانی باشدت 
 

 آسمان سر بر زمین هر جای تو/ در طواف عشق یک یک جای توست

 

ضمیر دل نگشایم به کس مرا آن به / که روزگار غیور است و ناگهان گیرد

ای رستخیز ناگهان وی رحمت بی‌منتها / ای آتشی افروخته در بیشه اندیشه‌ها

چو فتنه مست شود ناگهان برآشوبند / چه چیز بند کند مست بی‌محابا را؟

ناگهان گردی بخیزد زان سوی محو فنا / که تو را وهمی نبوده زان طریق ماورا

که بر نکرده سر از خاک، در بسیط زمین / شدم نشانه بلاهای آسمانی را

طبیب باد سبا را بگوی از ره مهر / که تا دوا کند این درد ناگهانی را

شکستم و نشد آگاه باغبان قضا / نخوانده بود مگر درس باغبانی را

هنوز تازه رسیدی و اوستاد فلک / نگفته بهر تو اسرار باستانی را

یا بزرگی و عزّ و نعمت و جاه / یا چو مردانت مرگ رویاروی

اگر این شعر فتد درخور درگاه وصال / یک جهان نور نثارش به سر از ذوالمنن است

به درگاه شاهم فرستاد و گفت / که درهاست این درج را در نهفت

به گردن بر از جور دشمن حسام / به از شنعت شهر و جوش عوام

ره راست باید نه بالای راست / که کافر هم از روی صورت چو ماست

مخوان قانعم، طامعم خوان ازیرا / به سیرت چو مارم به صورت چو مورم

میان سیرت و صورت، خدایا! / دل زیبا به از رخسار زیباست

آب و رنگ صورت ظاهر دو روزی بیش نیست / حسن اخلاق جمیل از روی زیبا بهتر است