شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 27932

خالق و رازق زمین و زمان/ حافظ و ناصر مکین و مکان

ای ثنای تو سروران را ورد/ وی لقای تو اختران را فال

هر آن وصفی که گویم بیش از آنی/ یقین دارم که بی شک جان جانی

کفر بود نفی ثباتش مکن/ جهل بود وقف جهاتش مکن

الف _ ب

ج _ د

ب _ د

الف _ ج

بحر را بگذاشت در تسلیم خویش/ کوه را افسرده کرد از بیم خویش

در پناه اوست موجودی که هست/ وز رضای اوست مقصودی که هست

ز دانش بهره دارد یا ندارد/ چو شیران زهره دارد یا ندارد

هوا چون نافۀ مشکین معطر/ چمن چون عالم عِلوی منوّر

تن بفرسود چند از این محنت / جان بپالود چند از این آزار

گوهر خود را هویدا کن، کمال این است و بس / خویش را در خویش پیدا کن، کمال این است و بس

داد من و بیداد تو آخر تا کی؟ / عذر من و آزار تو آخر تا چند؟

زندگی از گرمی ذکر است و بس / حرّیت از عفّت فکر است و بس