شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 6490

فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب / آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

نغمه حافظ شنو ز خامه صائب / چند نشینی که خواجه کی به درآید

نه عاشق کُنَد ملک دنیا طلب / نه بهرام شمشیر چوبین خوهد

بی‌دلی در همه احوال خدا با او بود / او نمی‌دیدش و از دور خدایا می‌کرد

سر گشتگان کوی تورا در عتاب تو/ واحسرتا ز عشق تو حاصل بمانده

آن شیر زن بمیرد؟ او شهریار زاد/ هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم/ کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

الا یا ایها الساقی ادر کاساً و ناولها / که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها

کلّ یوم هو فی شان ز چه کردند بیان/ یعنی اوصاف کمال تو ندارد پایان

صائب این آن غزل حافظ شیرین سخن است/ مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

ای باغ کردی صبرها، در دی رسیدت ابرها/ الصبر مفتاح الفرج، ای صابران راستین

دل روشن که در چاه ریاضت افکنی، بینی/ به تخت مصر عزّت عاقبت چون ماه کنعانش

یک

دو

سه

چهار