شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 23840

الهی ضعیفان را پناهی، قاصدان را بر سر راهی.

 الهی هر کس را آتش در دل است و این بیچاره را آتش بر جان.

الهی نه جز از شناخت تو شادی است نه جز از یافت تو زندگانی.

 ناکشته را از آب چیست، و ناخوانده را جواب چیست؟

هر که امروز در میدان خدمت است فردا در مجمع روح و ریحان است.

چراغ حقایق معرفت در سینۀ آدم خاکی روشن گردانیم و منشور ولایت خاکی به دست او دهیم.

علم متعدی است نفع آن و اثر آن به دیگران تعدّی کند، راست همچون چراغ است که خود روشن است و دیگران را روشن دارد.

خاکیان را عالم سفلی دادی عالم علوی به ما ده  ما نیز پرندگان حضرتیم و طاووسان درگاه عزّت.

چون برف را به روی لطیف تو نسبتی است/ ای جان عاشقان، منم از عاشقان برف

معنی هر قد و خدم سایه لطف احدم/ کعبه هر نیک و بدم دایه باغ و چمنم

ای آفرین بر روی شه کز وی خجل شد روی مه/ کوران به دیده گفته خه بشنوده لطفش گوش کر

آرام گیر و کم خروش آخر به خون ما مکوش/ در خون دل ما را مجوش ای بی وفا ای پاسبان

فی‌الجمله زبان از مکالمه او درکشیدن قوّت نداشتم و روی از محاوره او گردانیدن مروّت ندانستم که یار موافق بود و ارادت صادق.

عاقلی را پرسیدند نیک‌بخت کیست و بدبختی چیست؟ گفت نیک‌بخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مرد و هشت.

روی آن در مصلحتی بود و بنای این بر خبثی و خردمندان گفته‌اند دروغی مصلحت‌آمیز به که راستی فتنه‌انگیز.

امّا بنده امیدوارست که در صحبت صالحان تربیت پذیرد و خوی خردمندان گیرد که هنوز طفل است.