شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18208

فراغ، مفرّغ، فراغت، فروغ

رحلت، رحیل، راحِلِه، ارتحال

شریک، اشتراک، تشکر، مشترک

اکرام، مکرّم، تراکم، مکارم

به خوبی خوب‌رویان را اگر وصفی کند شاعر / تو آن داری به‌جز خوبی که نتوان وصف کرد آن را              

چو بیند روی تو کافر شود اسلام دین او / چو زلف کافرت بیند نماند دین مسلمان را

به عهد حسن تو پیدا نمی‌آیند نیکویان / ز ماه و اختران خورشید خالی کرد میدان را

وصال تو به شب کس را میسّر چون شود هرگز / که تو چون روز گردانی به روی خود شبستان را

 برآشفت سهراب و شد چون پلنگ / چو بدخواه او چاره‌گر بُد به جنگ

چنان ننگش آمد ز کار هجیر / که شد لاله رنگش به کردار قیر

عنان را بپیچید گردآفرید / سمند سرافراز بر دژ کشید

 به پیش سپاه اندر آمد چو گرد / چو رعد خروشان یکی ویله کرد

آیینه را ز صحبت طوطی گریز نیست                                          ای سنگدل به صائب شیرین سخن درآ

شب و روز غیر دردی نخورم بر آستانت                                          که دوای خوبرویان نرسد من گدا را

گر ز مقصودم نشانی می‌دهی                                                    مرده را انگار جانی می‌دهی

کزین بد تو را تیره گردد روان                                                     بپرهیز از این شهریار جوان

به چشم خویش دیدم در گذرگاه / که زد بر جان موری مرغکی راه

ز ری مردک شوم را بازخوان / و را مردک شوم و بدساز خوان

تا تو نیایی ننمایند هیچ / دخترکان رویک‌ها از حجاب

بر گل تو بلبلک مطربی آغاز کرد / خواند به الحان خوش‌ نامه پازند و زند