شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 16499

همچو ابر از چشم گوهربار خویش / گوهرافشان شد ز هجر یار خویش

سخن به دانش گویند پایگه گیرد / وگرنه طوطی و شارک چو آدمی گویاست

دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی / عجب است اگر نگردد که بگردد آسیابی

در گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟ / به امید آن‌که شاید تو به چشم من درآیی

دعا برای نابودی

بی‌ارزشی

ارزش والا داشتن

دعا برای بقا

چو تاج بزرگی به سر بر نهاد / از او شاد شد تاج و او نیز شاد

بزرگش نخوانند اهل خرد / که نام بزرگان به زشتی برد

چیست بزرگی همه دنیا و دین / جز که مر او را نشد این هر دو نام

دلا تا بزرگی نیاری به دست / به جای بزرگان نشاید نشست