شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12547

به حق مهر و وفایی که میان من و توست / که نه مهر از تو بریدم، نه به کس پیوستم 

خدای را مددی ای رفیق ره تا من / به کوی میکده دیگر علم برافرازم

کاملان از عیب خود بیش از هنر یابند فيض / بهره طاووس از پا بیش از بال خود است 

چو محرم شدی از خود ایمن مباش / که محرم به یک نقطه مجرم شود

یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم/ تا که رسیدم برِ تو از همه بیزار شدم

پرده سوسن که مصابیح توست/ جمله زبان از پی تسبیح توست

خلد گر به پا خاری آسان برآید/ چه سازم به خاری که در دل نشیند

با من بگو تا کیستی؟ مهری بگو، ماهی بگو/ خوابی؟ خیالی؟ چیستی؟ اشکی بگو، آهی بگو

شاهی که به روز رزم از رادی / زرّین نهد او به تیر در پیکان

 خیزید که هنگام صبوح دگر آمد / شب رفت و ز مشرق علم صبح برآمد

رفت آن که رفت آمد آنک آمد / بود آن که بود خیره چه غم داری

 اسرار ازل را نه تو دانی و نه من / وین حرف معمّا نه تو خوانی و نه من

فعلاتن مفاعلن فعلن

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن