شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17671

برو پاس درویش محتاج دار / که شاه از رعیت بود تاجدار 

از عدالت نبود دور گرش پرسد حال / پادشاهی که به همسایه گدایی دارد

چون شبان گله ای، از قبل شاه بزرگ / شه در این گله به فرمان خدا چوپان است 

رعیت پروری خواهیم اگر زین شب عجب نبود / که شاید خواستن از پاسبانان، پاسبانی را

عاقلان بینی به شادی بهر آن در هر مکان / ناقدان بینی به رنج از بهر این در هر دیار

گلبنی باید که تا بلبل بر او دستان زند / آبدار از چشمه‌ی توفیق و پاک از شرک خار

همچو جانی خالی از اعراض و اشباح جهان / آفتاب و آسمانی بی‌کسوف و بی‌غبار

ناله‌ی داوود هم برخاست از صحرای غیب / حضرت سیمرغ کو تا بشنود آن ناله زار

 سوی شاه ترکان نهادند سر / گشاده سلیح و گسسته کمر

 همی تاخت اندر فراز و نشیب / همی زد به گرز و به تیغ و رکیب

چشم بند است آتش از بهر حجیب / رحمت است این سر برآورده ز جیب

از ویست پیروزی و زو شکیب / به نیک و به بد زو رسد کام و زیب

گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم / همچنان چشم گشاد از کرمش می‌دارم

به طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جام / خون دل عکس برون می‌دهد از رخسارم

پرده مطربم از دست برون خواهد برد / آه اگر زان که در این پرده نباشد بارم

دیده بخت به افسانه او شد در خواب / کو نسیمی ز عنایت که کند بیدارم

و بوی باغچه را باد، روی فرش فراغت نثار حاشیه صاف زندگی می‌کرد.

قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال/ و عشق، تنها عشق، تو را به گرمی یک سیب می‌کُند مأنوس.

کدام قلّه، کدام اوج، / مگر تمامی این راه‌های پیچاپیچ/ در آن دهان سرد مکنده/ به نقطه تلاقی و پایان نمی‌رسند؟

غبار عادت پیوسته در مسیر تماشاست/ همیشه با نفس تازه راه باید رفت.