شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9499

وصف تو را گر کنند ور نکنند اهل فضل / حاجت مشّاطه نیست روی دلارام را (جناس – تشبیه)

مزن به سینه من خنجر جفا که مباد / ز آتش دل من خنجر تو آب شود (تشبیه – کنایه)

ز شرم آنکه به روی تو نسبتش کردم / سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت (تشخیص – کنایه)

عمر من است زلف تو بو که دراز بینمش / جان من است لعل تو بو که به لب رسانمش (استعاره – کنایه)

بر دوش من افکند فلک بار امانت / زان چرخ‌زنان است که این بار ندارد

باری که سنگ سرمه کند کوه قاف را / از دوش آسمان و زمین برگرفته‌ایم

طریق اهل دل این است کاین امانت جان / که دوست داد به من، من به دوست بسپارم

ما ظلومیم و جهول از احتمال بار یار / گرچه رسواییم یا رب نی تو رسوا کرده‌ای