شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 27964

خدا را ندانست و طاعت نکرد

از این بِه نصیحت‌گری بایدت

نیافرید خدایت به خلق حاجتمند

مبادا که فردا پشیمان شوی

ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند/ ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند

 به شوق چشمه نوشت چه قطره‌ها که فشاندم/ ز لعل باده فروشت چه عشوه‌ها که خریدم

 چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد/ این چه عیب است بدین بی‌خردی وین چه خطاست

 تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت/ به مردمی نه به فرمان چنان بران که تو دانی

آن کس که نه آدمی است گرگ است: - - UU – U - U U -  -

شیر را ننگ است گر بی‌دُم زیَد: - U - - - U - -  - U -

از دهر جفاپیشه زی که نالم: - - U - U - -  U - -

تا کی خوری دریغ ز برنایی: - - U – U – U – U - -

عشق گزین عشق و در او کوکبه می‌ران و مترس (-UU-/-UU-/-UU-/-UU-/U)

نه از هوای دلبران بری شدم برای تو (U/-U-U/-U-U/-U-U-U-)

پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند (U-/--U-/--U-/---U--/-)

زندگی در چشم من شب‌های بی‌مهتاب را ماند (-U-/--U-/--U-/--U--)