شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دهم: زبان و ادبیات فارسی در سده‌های پنجم و ششم و ویژگی‌های سبکی آن | آزمون شماره 27620

شاعران این دوره به سرودن غزل‌های لطیف و زیبا علاقهمند بودند.

در این دوره انوری و همسبکان او در آوردن مضامین دقیق غزل بسیار کوشیدند.

در ابن دوره شاعران معروف آذربایجان سبک شعر فارسی را از آنچه در دیگر نواحی ایران یا پیش از آنان رایج بود، متمایز ساختند.

شعر پارسی همچنان تحت تأثیر سبک دورۀ سلجوقی و غزنوی است.

شعر این دوره از نظر سبک گویندگی و موضوع تنوع یافت.

از ویژگی‌های شعر فارسی در این دوره تأثیرپذیری برخی از شاعران از ادبیات عرب و مضامین شعری آن است.

مدح، هجو، طنر، وعظ و حکمت، داستان‌سرایی، تغزل و حماسه برخی از شاخه‌ها و رشته‌های شعر در این دوره است.

با خروج شعر از دربارها و ورود آن به خانقاه‌ها دامنۀ موضوعات شعر محدود شد.

دامنه‌ موضوعات شعر گسترش یافت.

از سادگی بیان شعر کاسته شد.

بر قدرت عواطف و عمق اندیشه‌ها افزوده شد.

خانقاه‌ها در شمار پشتیبانان و پناهگاه‌های شعر فارسی درآمدند.

هم در اوّل شب خود را به شکل و زیّ او برآورد و شمعکی خرد با مفاتیح که برای گشادن در دکّان مُعد بود، در آستین نهاد.

پس ابراهیم بیرون آمد از میان ‌آتش به سلامت و آن تخت و حوض آب ناپدید شد، به جای خویش رفتند به بهشت.

و رفتن به حج تا آنگاه که خلعت مصری بگرفت و ضرورت ستدن و از موصل راه گردانیدن و به بغداد باز نشدن و خلیفه را به دل آمدن که مگر امیر محمود فرموده است، همه به تمامی شرح کردم.

چون شکیبایی در شریعت از پسندیدگی نشان است و ناشکیبایی در حقیقت عین فرمان است، میان این و آن رهی را با تو چه برهان است؟

گسترش داستان‌سرایی و تغزّل _ شکل‌گیری دولت غزنوی و بهره‌گیری از نویسندگان چیره‌دست

گسترش عرفان و تصوّف _ شکل‌گیری دولت سلجوقی و بهره‌گیری از دبیران و نویسندگان تربیت‌یافته در خراسان و عراق

احیای زبان فارسی و پیروی از شیوه سامانیان _ ظهور نویسندگان بزرگی مانند خواجه عبدالله انصاری

علاقه‌مندی پادشاهان سلجوقی _ قابل فهم بودن زبان فارسی برای عموم مردم ایران