شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - فصل یکم : | آزمون شماره 11666

سخن ز حد مبر ای محتسب که مستی من/نه از پیاله خورشید و خم گردون است

رخت روز طرب را بامداد است/سر زلفت شب غم را سواد است

تویی کعبه به هر شهری که باشی/چو مکه نام آن خیر البلاد است.

به عشق طعنه «جامی» مزن که عاشق را/ عنان دل ز کف اختیار بیرون است.

مرا بار غم بر دل ریش نیست/ که دنیا همین ساعتی بیش نیست

کسی گوی دولت به دنیا برد/ که با خود نصیبی به عقبی برد

دل اندر دلارام دنیا مبند/ که ننشست با کس که دل بر نکند

جهان ای پسر ملک جاوید نیست/ ز دنیا وفاداری امّید نیست