شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23552

بررسی واژگان کهن فارسی

بررسی مفاهیم درونی

بررسی ساختار جملات (کوتاهی-بلندی)

بررسی کاربردهای دستور تاریخی

واژه «ادبیات» در زبان فارسی از عصر مشروطه (1285 ه_ . ش) کاربرد زیادی پیدا کرد.

زبان پهلوی در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان تألیف شده است. این زبان در شمال و شمال شرقی ایران متداول بوده است.

«کلیله و دمنه» و «هزار و یک شب» نمونه‌هایی از ترجمه زبان پهلوی هستند که با تغییرات فراوان به دست ما رسیده‌اند.

هر چیزی که ذهن ما را به پویایی درآورد، متن است.

وجود واژگان کهن مانند «لَت زدن» و «اَلَم» (قلمرو زبانی)

استفاده از کاربردهای تاریخی دستور در افعال «نهاده بودی»، «خشم گرفتی». (قلمرو ادبی)

استفاده از کنایه در عبارات «چشم نهادن»، «فرو گرفتن» (قلمرو ادبی)

زبان متن، ساده و جمله‌ها کوتاه است. (قلمرو زبانی)

شعر واقع‌گراست و توصیفات عمدتاً طبیعی، ساده، محسوس و عینی است.

در توصیف پدیده‌ها بیش‌تر از تشبیه حسی بهره گرفته شده است و استفاده از آرایه‌های ادبی، طبیعی و در حد اعتدال است.

استفاده از ویژگی ادبی دو حرف اضافه برای یک متمم در بیت دوم دیده می‌شود.

علاوه بر آرایه تشبیه، آرایه‌های تشخیص، تلمیح و جناس نیز در شعر وجود دارد.