شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 26291

یک

سه

دو

چهار

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم / فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

صبا خاک وجود ما بدان عالیجناب انداز / بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

پشمینه‌پوش تندخو از عشق نشینده است بو / از مستی‌اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند / که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

روی از محاوره او گردانیدن مروت ندانستم که یار موافق بود و ارادت صادق.

در فصل ربیع که صولت بَرد آرمیده بود و ایام دولت وَرد رسیده.

سنگ سراچه دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم.

سخن بر این مقرّر شد که یکی به تجسّس ایشان برگماشتند و فرصت نگاه می‌داشتند.

مشاهده – مجاهده (سجع متوازی) / مکروه – ممقوت (سجع متوازن) / آمده – شده (سجع مطرف)

می‌برد – می‌گفت (سجع متوازن) / ملعون – ناموزون (سجع مطرف) / آمده – شده (سجع متوازی)

می‌برد – می‌گفت (سجع متوازن) / مکروه – ممقوت (سجع متوازن) / ملعون – ناموزون (سجع مطرف)

مشاهده – مجاهده (سجع متوازی) / ملعون – ناموزون (سجع متوازی) / آمده – شده (سجع متوازی)