شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16927

بلبل به باغ و راغ همین می‌کند نوا / آمد زمان شادی و بگذشت روز غم

ز غم مباش غمین مشو ز شادی شاد / که شادی و غم گیتی نمی­کنند دوام

ثبات نیست جهان را به ناخوشی و خوشی / که او به عهد وفا سخت سست بنیاد است

غم و شادی جهان را نبود هیچ ثبات / هر زمان حال وی از شکل دگر خواهد شد

گرفتار کمند ماهرویان                                         نه از مدحش خبر باشد نه از ذمّ

من آبروی نخواهم ز بهر نان دادن                                       که پیش طایفه‌ای مرگ به که بیماری

چشمی که جمال تو ندیدست چه دیده است                                       افسوس بر اینان که به غفلت گذرانند

به دوستی که ز دست تو ضربت شمشیر                                       چنان موافق طبع آیدم که ضرب اصول

شخصیت‌بخشی _ تلمیح _ مجاز _ مراعات‌نظیر

مراعات‌نظیر _ تشبیه _ استعاره _ حس‌آمیزی

حسن‌تعلیل _ استعاره‌ _ تشبیه _ کنایه

حسن‌تعلیل _ شخصیت‌بخشی _ تلمیح _ کنایه

نباشم بدین محضر اندر گوا / نه هرگز براندیشم از پادشا

به شهر اندرون هر که بُرنا بدند / چه پیران که در جنگ دانا بدند

بزد بر بر و سینه اشکبوس / سپهر آن زمان دست او داد بوس

کمانِ به زه را به بازو فکند / به بند کمر بر، بزد تیرچند

که دارد از سلاطین و ملوک مشرق و مغرب / چنین پرداخته دولت چنین آراسته لشکر

خداوندا کنون باید نشاط باده فرمودن / که شد چون جنة‌المأوی جهان از خرّمی یکسر

جهانداری که چون گویند گاه خطبه نام او / نباید جز ملک خاطب نشاید جز فلک منبر

 از آن هر روز سلطانت گرامی‌تر همی‌دارد / که بر وی هست دیدار تو هر ساعت مبارک‌تر