شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13958

آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت / حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق / چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی

که دهد یار مرا از من بیدل خبری / که کند سوی منِ خسته به رحمت نظری

قضا به تلخی و شیرینی ای پسر رفته است / تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد

گر پیر مناجات است ور رند خراباتی / هرکس قلمی رفته است بر وی به سرانجامی

قول مطبوع از درون سوزناک آید که عود / چون همی‌سوزد جهان از وی معطّر می‌شود

همچنان امید می‌دارم که بعد از داغ هجر / مرهمی بر دل نهد امیّدوار خویش را

ز هر بیغوله و باغی نوای مطربی بر شد / دگر باید شدن ما را کنون کآفاق دیگر شد