شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9825

سنگ روی سنگ برای ساختن ارکی به رفعت ایمان. (اتحاد و همدلی)
 

مدرس مدت‌ها بود که با این ضربه‌ها آشنایی داشت و به همین دلیل، همیشه پاسخش را در آستین داشت. (آمادۀ پاسخ گفتن بودن)
 

شب به شدت سرد بود و دل روح‌الله به حدّت گرم، «که آتشی که نمیرد همیشه در دل او بود». (امیدوار بودن)
 

کلاس سخت در خنده فرو رفته، منِ بدبخت هم دست و پایم را گم کرده ام. (خجالت کشیدن)

جان گشاده سوی گردون بال‌ها / تن زده اندر زمین چنگال‌ها

خود ز فلک برتریم وز ملک افزون‌تریم / زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست

جان که از عالم علوی ست یقین می‌دانم / رخت خود باز بر آنم که همان جا فکنم

سبزه خط تو دیدیم و ز بستان بهشت / به طلبکاری این مهرگیاه آمده‌ایم

شد آن که اهل نظر بر کناره میرفتند / هزار گونه سخن در دهان و لب خاموش

پری نهفته رخ و دیو در کرشمه حسن / بسوخت دیده ز حیرت که این چه بوالعجبی است

جای آن است که خون موج زند در دل لعل / زین تغابن (= ضرر رساندن) که خَزَف (= سفال) می شکند بازارش

همای گو مفکن سایۂ شرف هرگز / در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد