شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 5759

زمین ز گریه ابر است چون بهشت نعیم/ هوا ز خنده برق است چون کُه سینا

کنار جوی پر از جامهای یاقوت است/ که شد به جوی درون رنگ آب چون صهبا

زمین به خوبی چون روی دلبر گلرخ/ هوا به خوشی چون طبع مردم دانا

شیدا شدهام چرا همی ننهی / زنجیر دو زلف بر من شیدا

شناخت متن،خوانش، بررسی لحن و شیوایی سخن ،بررسی فصاحت و بلاغت کلام،استخراج نکات فکری

خوانش،شناسایی و استخراج نکات زبانی،شناسایی و استخراج نکات ادبی،شناسایی و استخراج نکات فکری،نتیجه گیری و تعیین نوع

استخراج قلمرو سه گانه،بررسی قلمرو فکری،بررسی موسیقی بیرونی و درونی،نتیجه گیری و تعیین نوع

خوانش،تعیین اوزان نظم،شناخت نوع نثر،بررسی وزن عروضی،شناخت مختصات ادبی

برو خواجه کوتاه کن دست آز / چه می‌بایدت ز آستین دراز (نکوهش طمع)

گنهکار اندیشناک از خدای / به از پارسای عبادت‌نمای (سرزنش ریاکاری)

گر به جای نانش اندر سفره بودی آفتاب / تا قیامت روز روشن کس ندیدی در جهان (بیان خسیس بودن فردی)

هر که نان از عمل خویش خورد / منّت حاتم طایی نبرد (تأکید بر کمک به نیازمندان)

«چه» در مصراع نخست صفت تعجبی است.

تلاش و کوشش در جهت حل مشکلات دیگران، مفهوم کلی ابیات است.

مصراع دوم بیت دوم به شیوۀ بلاغی آمده است.

در میان ابیات، آرایة مراعات نظیر وجود دارد.