شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 11822

دو

سه 

چهار

پنج

چشم ساقی چو من از باده خراب است امشب/ حیف از آن دیده که آمادۀ خواب است امشب

قمرا! پرده پرافکن که ز شرم رخ تو/ چهرۀ ماه فلک زیر نقاب است امشب

نور روی قمر و عکس می و پرتو شمع / چهره بگشا که شب ترک حجاب است امشب

با دل سوخته پروانه به شمعی می‌گفت/ دادن بوسه به عشاق ثواب است امشب

دریای جمال تو چون موج زند ناگه: دریایِ جَمالِ تُ چُن مُج زَنَد ناگَه

همی‌زد چشمک آن نرگس به سوی گل که خندانی: هَمی زَد چِشمک آن نَرگِس بِ سویِ گُل کِ خَندانی

رها کن این همه را نام یار و دلبر گو: رَ هاکُ نین هَمِ را نا مِ یا رُ دِلبَر گو

به گرد چرخ استاره چو مشتاقان آواره: بِه گَردِ چرخِ استارِ چُ مشتاقانا وا رِ