شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 30750

زبان درکش ای مرد بسیاردان/ که فردا قلم نیست بر بیزبان

فراوانسخن باشد آگندهگوش/ نصیحت نگیرد مگر در خموش

چرا گوید آن چیز در خفیه مرد/ که گر فاش گردد، شود رویزرد

حذر کن ز نادان دهمرده گوی/ چو دانا یکی گوی و پرورده گوی

پای ‌داری چون کنی خود را تو لنگ؟ / دست ‌داری چون کنی پنهان تو چنگ؟

هست گردون هم‌چو طشت سرنگون / وز شفق این طشت هر شب غرق خون

این بگفت آن ماه و دست از جان فشاند / نیم‌جانی داشت بر جانان فشاند

آن صنم را دیدمی در دست و مست / شیخ شد یک‌بارگی آن‌جا ز دست

خورشید در مقدمه شب کند طلوع / بعد از غروب اگر ز جمال افکنی نقاب

پاسی گذشت از شب، روز طرب نیامد / مه در افق فروشد، خورشید شب نیامد

برخیز که ماه می‌زند خیمه ز شب / خورشید همی رود سراسیمه ز شب

چو آفتاب رُخت در تنور کرد غروب / به یاد روی تو شب‌ها ستاره می‌شمرم

مده اندیشه را زین پیش‌تر راه / که یا کوه آیدت در پیش یا چاه

ای تو را خانه‌های آبادان / خانة دینت سخت ویران است

نبات روح را آب از جگر داد / چراغ عقل را پیه از بصر داد[پیه: چربی، روغن ]

چو گل صدپاره کن خود را در این باغ / که نتوان تندرست آمد بدین داغ