شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 15316

فراق _ باور به قضا و قدر

زمینی‌بودن معشوق _ ذهن‌گرایی با توجه به دنیای درون

رواج روحیۀ عرفانی _ بازتاب اندک علوم در شعر

وصال _ ستایش عشق

نثر فنی کم‌کم در قرن هفتم ضعیف می‌شود و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

از دیگر ویژگی‌های نثر این دوره داخل شدن لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است.

تاریخ‌نویسی در این دوره به اسلوب پیچیده رواج می‌یابد.

در این دوره برخی نویسندگان، کتاب‌های مشکل را به زبان ساده بازنویسی می‌کردند.

دو

سه

چهار

یک

عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده / به جز از عشق تو باقی همه فانی دانست (فراق، سبک عراقی)

آن رخ چون گل بشکفته و بالای چو سرو / خواجه دیده است همانا که رهش بر دَرِ اوست (زمینی بودن معشوق، سبک خراسانی)

گل همی گل گردد و سنگ سیه، یاقوت سرخ / زین بهار سبزپوش تازه روی آبدار (واقع‌گرایی، سبک خراسانی)

سر عاشق که نه خاکِ درِ معشوق بُوَد/ کِی خلاصش بود از محنت سرگردانی؟ (عشق‌گرایی، سبک عراقی)