شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دهم: زبان و ادبیات فارسی در سده‌های پنجم و ششم و ویژگی‌های سبکی آن | آزمون شماره 25417

ناصرخسرو که اندوهی گرفت / رفت و منزل در سر کوهی گرفت

تا دل خاقانی است از تو همی نگذرد / بو که درآرد به مهر آن دل کین توز را

جانا ز لطف ایزدی گر بر دل و جانم زدی / هرگز نگویی انوری، روزی وفادارم تو را

جواب آن غزل مولوی است این صائب / ز عمر یکشبه کم گیر و زنده‌دار، مخسب

حذف افعال به قرینه

آوردن مترادف‌ها و توصیف‌های فراوان

بهره‌گیری از آیات و احادیث

کاربرد آرایه‌های ادبی موازنه، سجع و مراعات نظیر

درِ بلاها باز است و انواع آفت به من محیط و راه مَخوف، با این همه دل از خود نشاید برد.

ای احدی که در ذات و صفات بی‌همتایی و ای خالقی که راهنمایی و ای قادری که خدایی را سزایی.

تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است و خار را چه حال از آن‌که بوی گل در کنار است.

این دنیا هم‌چون خنده دیوانگان است و گریه مستان! دیوانه بی‌شادی خندد و مست بی‌اندوه گرید.