شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 13032

بشنو از نی چون حکایت می‌کند

چه صحرایی، چه خضرایی، چه درگاهی، نمی‌دانم

خورشید به روی همچو ماهت ماند

کز تجلی‌های او جان‌ها نشان از یار دارد

بگذری در کوی یارم تا کنی حالی دلم را / همچنان کز من شنیدی پیش آن دلبر روایت (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن)

عزیزی که هر کز درش سر بتافت / به هر در که شد هیچ عزت نیافت (فعولن فعولن فعولن فعولن)

نمی‌دانم رطب را چاشنی چیست / همی‌بینم که خرما بر نخیل است (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم / صانع خدایی کاین وجود آورد بیرون از عدم (مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن)

تو جگرگوشه هم از شیر بریدی و هنوز / من بیچاره همان عاشق خونین‌جگرم

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم / گاهی از کوچه معشوقه خود می‌گذرم

من همان ساعت که از مِی خواستم شد توبه‌کار / گفتم این شاخ ار دهد باری پریشانی بود

پدرت گوهر خود تا به زر و سیم فروخت / پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم