شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20542

گرد لعل تو همی گردد شکر /نی طمع دارد از آن لب ها شکر 

دل گرفتۀ من همچو ابر بارانی / گشایشی مگر از گریۀ شبانه گرفت

چون کوه نشستم من با تاب و تب پنهان / صد زلزله برخیزد آن گاه که برخیزم

مادر ای آفتاب هستی بخش / زیر پایت بهشت جاوید است

حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است / بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم

ز قدرت درگذر قدرت قضا راست / تو فرمانرانی و فرمان خدا راست

چون همه وضع جهان گذران در گذر است / مگذر از عالم شیدایی و شوریده‌سری

سرای خانه‌ی گیتی که خانه‌ی دودر است / در او اساس اقامت منه که رهگذر است

 هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو              کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست

 حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو               که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معمّا را

 ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند               تا تو نانی به کف آریّ و به غفلت نخوری

 آن‌که پامال جفا کرد چو خاک راهم              خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم